Popularny bystrzyk barwny (Hyphessobrycon callistus) to najbardziej rzucający się w oczy gatunek żyjący na płyciznach. (…) Towarzyszą one większym spokojnym kąsaczokształtnym, gdy te poszukują pokarmu na dnie. Do tych większych gatunków należą paku (Collossoma macropomum), Leporinus friderici, Curimata sp. oraz Leporellus vittatus. (…) Większe ryby trzymają się gęstwiny roślin, głazów oraz miejsc o silnym nurcie. Mniejsze rzadko zapuszczają się w takie rejony; mogą stać się tam łatwym łupem dla pielęgnic z rodzaju Crenicichla czy drapieżnych kąsaczowatych. (…) Zbrojniki (Ancistrus temminckii lub A. dolichopterus) występują tam pospolicie (…).
Główne koryto jest bezpieczne tylko dla ryb największych. (…) Najszybszą i największą rybą jest Salminus maxillosus (…). Przy powierzchni ławice Brycon hilarii czyhają na owady oraz wyczekują na owoce i liście spadające z nadbrzeżnych drzew. (…) Chyba największe wrażenie robią ogromne ławice Curimata sp. (…) Po zachodzie słońca pojawiają się nocne drapieżniki. Jak należy się spodziewać, są wśród nich Pseudoplatystoma tigrinum oraz węgorz Symbranchus marmoratus, a także anakonda oraz kajman żakare. Zaskakująca jest natomiast nocna aktywność piranii (Pygocentrus nattereri) (…).
Środowisko Rio Sucuri jest stosunkowo łatwe do imitacji; należy wykorzystać skały, kawałki drewna i dużo roślin. Można w nim trzymać ławice łatwo dostępnych bystrzyków barwnych czy Aphyocharax paraguayensis, może niektóre z łagodniejszych pielęgnic np. Cichlasoma bimaculatum oraz zbrojniki (Ancistrus sp.). Trudniejszymi do zdobycia (…) będą Characidium fasciatum czy Apareiodon affinis. (…)
Ryby duże: Curimata sp., Brycon filarii, Leporinus friderici, Pseudoplatysoma tigrinum, Collosoma macropomum, Salminus maxillosus, Symbranchus marmoratus
Ryby średnich rozmiarów oraz mniejsze drapieżniki: Crenicichla vittata, Crenicichla aff. Lepidota, Leporellus vittatus, Leporinus striatus, Pygocentrus naterreri „ternetzi”, Cochliodon sp., Hypostomus sp., Acestrorhynchus sp. Ryby małe: Characidium fasciatum, Astyanax bimaculatus, Hyphessobrycon sp., Hyphessobrycon callistus, Hemigrammus sp., Apareiodon affinis, Ancistrus dolichopterus, Aphyocharax paraguayensis, Cichlasoma bimaculatum.;
· pierwotniaki pasożytnicze (Ichthyophthirius, Chilodonella, Trichodina, Ichtyobodo);
· cysty Myxosporea, Microsporea, względnie Dermocystidium;
· glony pasożytnicze (np. Oodinium, Prymnesium, Chlorochytrium czy Mucophilus);
· grzyby pasożytnicze (Ichthyosporidium, Branchiomyces, Saprolegnia, Achlya);
· płazińce (Dactylogyrus, Gyrodactylus, Sanquinicola). (…)
Podczas zewnętrznych oględzin ciała martwej ryby skupić się należy szczególnie na ocenie wyglądu skóry, płetw i skrzeli. (…)
1. Zabarwienie skóry i skrzeli. (…)
2. Przekrwienia i wybroczyny na skórze i płetwach. (…)
3. Przekrwienie skrzeli (…).
4. Przekrwienie jamy gębowej (…).
5. Przekrwienia i obrzęk odbytu (…).
6. Nadmierne ilości śluzu na skórze i skrzelach (…).
7. Nastroszenie łusek (…).
8. Wypadanie łusek (…)
9. Postrzępienie płetw (…)
10. Biały nalot na brzegach płetw (…).
11. Zanik płetw, zwłaszcza ogonowej (…).
12. Strzępki obumarłego naskórka (…).
13. Owrzodzenia i ubytki skóry (…).
14. Ubytki nekrotyczne skrzeli (…).
15. Cysty na skrzelach (…).
16. Naloty, zwłaszcza białe i puszyste lub szarawe (…).
17. Wysadzenie jednej lub obu gałek ocznych (…).
18. Zapadnięcie się gałek ocznych (…)
19. Zmętnienie i uszkodzenie rogówki (…) Odstawanie pokryw skrzelowych (…).
20. Ubytki na pokrywach skrzelowych (…).
21. Pasożyty widoczne gołym okiem na skrzelach (…).;
Płaszczki stanowią jedną z najbardziej niezwykłych grup ryb, wyróżniającą się nie tylko specyficznymi, zupełnie „nierybimi” kształtami, ale również unikalnym zachowaniem (...).
Pod względem systematycznym wszystkie płaszczki należą do gromady Elasmobranchii grupującej obok nich również rekiny. Wszystkie znane nauce płaszczki podzielono na dwa rzędy Torpediniformes oraz Rajiformes. Łącznie liczą one ok. 600 gatunków opisanych naukowo ryb, zaś wiele kolejnych zostało już wprawdzie odkrytych, ale oczekuje jeszcze na naukowe opisanie. Tak wiec w najbliższych latach liczba gatunków płaszczek na pewno się powiększy i to zapewne znacznie. (...)
Ogromna większość płaszczek (ponad 96% opisanych dotąd gatunków) to zwierzęta typowo słonowodne, to mieszkańcy ciepłych mórz i oceanów. Niemniej niektóre gatunki należące do rodzajów Rhinobatos i Himantura przystosowały się do życia w wodzie „półsłodkiej”, zasiedlając estuaria, tj. ujścia rzek, gdzie woda morska miesza się ze słodką i tworzy siedliska przejściowe. Jedna rodzina tych ryb poszła jeszcze dalej, adaptując się w 100% do wody słodkiej. Mowa o płaszczkach z rodziny Potamotrygonidae będących mieszkańcami dorzecza Amazonki. (...);
Najpopularniejsze w terrarystyce to: podgatunek nominalny – boa czerwonoogonowy (B. c. constrictor) (...) Inne podgatunki są rzadziej spotykane w hodowli amatorskiej. Boa argentyński (B. c. occidentalis) zamieszkujący Paragwaj i Argentynę aż do 35 stopnia szerokości geograficznej południowej (podgatunek o najbardziej południowym zasięgu); boa krótkoogonowy (B. c. amarali) występujący od wschodniej Boliwii po prowincje Mato Grosso, Goiás po São Paulo w Brazylii; peruwiański (B. c. ortoni); ekwadorski boa czarnobrzuchy (B. c. melanogaster); czy B. c. longicauda regionu Tumbes w północnym Peru. (...);
Rozważania nad profilaktyką chorób ryb akwariowych. Część II - Bartosz Bojarski;
Podzielone opinie dotyczą promieniowania UV. O ile terraryści, a w zasadzie ich podopieczni, nie mogą się często na dłuższą metę obejść bez UV-A i UV-B, o tyle akwaryści w promieniach UV widzą motor napędowy dla wzrostu glonów. (…)
Jak dobrać moc oświetlenia? (…);
Niezwykłe zwierzęta z zamierzchłej przeszłości, czyli o przekopnicach - Dominik Tomaszewski;
U dwóch najpopularniejszych gatunków – przekopnicy długowidełkowej (Triops longicaudatus) i właściwej (Triops cancriformis) – występują obojnaki, jak również osobniki męskie i żeńskie, a dodatkowo powszechna jest partenogeneza. (…)
[W] Polsce występują dwa gatunki – przekopnica właściwa (Triops cancriformis) oraz przekopnica wiosenna (Lepidurus apus). (…) Od zupełnie niedawna można u nas kupić także egzotyczną przekopnicę australijską (Triops australiensis). (…) Być może za jakiś czas rozpowszechnione zostaną kolejne gatunki, w tym także przedstawiciele drugiego rodzaju przekopnic, czyli Lepidurus (…).;
Przygotowanie oczka wodnego do zimy - Arkadiusz Prażmowski;
(…) Usunięcie zalegających na dnie resztek ograniczy zużycie tlenu potrzebnego do procesu rozkładu, a tym samym stworzy lepsze warunki do zimowania ryb. Generalne sprzątanie oczka powinno się przeprowadzić, gdy ryby jeszcze żerują i woda jest dość ciepła.
Przygotowanie roślin do zimy
(…) Rośliny w oczku wodnym w tym okresie także wymagają wzmożonej pielęgnacji. Powinniśmy wyciąć wszelkie przekwitnięte kwiatostany i usychające liście (np. kaczeńce, krwawnice, pontederie, babki wodne, strzałki itd.). (…) Niektóre rośliny zimują w postaci pąków zimowych tzw. turionów. (…) Jeśli chcemy przezimować tropikalne rośliny takie jak wywłócznik brazylijski, hiacynt wody czy pistia, powinniśmy już pod koniec lata lub na początku jesieni zabrać małe sadzonki do dobrze oświetlonego i ogrzewanego pomieszczenia (…).
Sposoby zimowania ryb
Dopóki woda jest ciepła, ryby karmimy intensywnie, aby zgromadziły zapasy potrzebne do przeżycia zimy. (…)
Konserwacja urządzeń technicznych
Pompy napędzające fontanny, kaskady i wodospady można pozostawić na zimę w stawie, jeśli znajdują się na głębokości poniżej 70 cm. Jeśli położone są wyżej, trzeba przenieść je do pomieszczenia z temperaturą dodatnią i pozostawić w naczyniu z wodą na okres zimowy. (…)
Pielęgnacja oczka zimą
Jedynym zadaniem jest zadbanie o prawidłową wymianę gazową pod powłoką lodową, czyli dostarczenie tlenu zimującym rybom i odprowadzenie gazów powstających wskutek rozkładu materii organicznej.;

