Numer 88

(...) Ryby kąsaczowate o ciekawym wyglądzie. Istnieje wiele gatunków o ciekawym ubarwieniu prezentujących przy tym typowe dla ryb kąsaczowatych kształty, jak też niezbyt ciekawie ubarwionych, ale szokujących wyglądem zewnętrznym. Przegląd rozpoczniemy jednak od autentycznych rarytasów, czyli gatunków, u których występują obie omówione cechy. (...) Petitella georgiae, Gymnocorymbus thayeri, Tetrangonopterus argenteus, Hyphessobrycon erythrostigma, Nematobrycon palmeri, Exodon paradoxus, Prionobrama filigera, Hemigrammus coeruleus, Hyphessobrycon roseus, Astyanax mexicanus, Corynopoma riisei, Hyphessobrycon megalopterus, Hemiodopsis gracilis, Hyphessobrycon elachys, Hyphessobrycon loretoensis, Hyphessobrycon pyrrhonotus, Hemigrammus neptunus, Hyphessobrycon amandae, Hyphessobrycon amapaensis, Hyphessobrycon columbianus, Hyphessobrycon helicaus, Hyphessobrycon nigricinctus.;


Moje małe Malawi - kilka praktycznych porad dla rozpoczynających chów ryb z jeziora Malawi -
Wojciech Sierakowski;  
(...) Pielęgnice są rybami inteligentnymi i bardzo interesującymi. Dotyczy to praktycznie wszystkich

przedstawicieli tej rodziny, jednak te z Malawi są dodatkowo specyficzne, gdyż praktycznie wszystkie należą do pyszczaków, czyli ryb, które inkubują ikrę we własnej jamie gębowej.;

Sposób na artemię - dr inż. Aleksandra Kwaśniak;  
(...) Artemia salina jest skorupiakiem, potocznie określanym jako: artemia, solowiec, słonaczek i solankowiec. Akwaryści w żywieniu ryb mogą korzystać z dorosłej formy artemii, która dostępna jest w postaci mrożonej lub liofilizowanej np. Tropical FD Brine Shrimp. Jednak najcenniejsza jest postać larwalna tzw. naupliusy, które wykorzystywane są do żywienia wylęgu. Hoduje się je samodzielnie z „jajeczek” artemii.;


Biotopowe, regionalne, towarzyskie… - Marcin Szmel;  
Akwarium biotopowe to takie hasło-zaklęcie, które w akwarystyce często pojawia się na biegunie przeciwnym względem akwarium towarzyskiego –- czyli typowego ozdobnego domowego baniaczka, postrzeganego w tym ujęciu jako swoisty akwa-śmietnik. Prawda jest taka, że można świetnie skomponować akwarium towarzyskie i zepsuć zupełnie biotopowe. (...) Proponuję zacząć od uporządkowania definicji i nomenklatury. Co to takiego ten biotop? Jest to środowisko życia organizmów, czyli tzw. biocenozy. A biocenoza, to oczywiście zespół organizmów żywych, zamieszkujących swój (dany) biotop.;

Dlaczego to akwarium działa? - Karel Rataj;  
(...) Akwarium Tondy mierzy 195 × 50 × 50 cm, to znaczy ma objętość niecałych 500 litrów. Do oświetlenia zastosowaliśmy cztery4 jarzeniówki SunGlo 25 W oraz cztery AquaGlo 25 W. Zbiornik był trochę niedoświetlony, ale ze względów technicznych nie mogliśmy w nim umieścić więcej lamp.;

Ptaszniki i skorpiony. Podstawy chowu. Część II - Sebastian Żmudzki;  
(...) W bieżącej edycji magazynu postaram się podać zasady opieki nad tymi ciekawymi i stosunkowo łatwymi w hodowli zwierzętami. Mam nadzieję że moje artykuły rozwieją część wątpliwości, oraz stereotypów na temat zwierząt egzotycznych i zachęcą do rozpoczęcia przygody w fascynującym świecie pająków i skorpionów. (...) Jak już pisałem na wstępie mojego artykułu podstawą do zapewnienia optymalnych warunków hodowli jest zapoznanie się z parametrami środowiska, jakie zamieszkuje dany gatunek. Ogólne zasady dotyczą głównie temperatury i wilgotności.;

Pytony. Giganty i karły. Część I - Witold Borkowski;  
(...) Pytony (Pythoninie), podobnie jak boa właściwe (Boinae), czy boa grzebiące (Erycinae), to stara i prymitywna grupa węży. Niektórzy naukowcy m.in w związku z ich jajorodnością uznają je za najprymitywniejsze wśród Boidae. (...) Systematyka tej grupy węży od dawna budzi wiele kontrowersji. Początkowo zaliczano tu także wiele innych dusicieli m.in: pytony Nowego świata (Loxocemidae), afrykańskiego pytona ziemnego (Calabaria reinchradti), tęczowce (Xenopeldide) i Bolyeriidae. W chwili obecnej węże te rozdzielone są do osobnych rodzin.;

Paracyprichromis nigripinnis (Boulenger, 1901) - Marek Winiarski;  
(...) Rodzaj Paracyprichromis obejmuje dwa gatunki – P. nigripinnis oraz P. brieni. (...) Podstawowym kolorem Paracyprichromis nigripinnis jest łososiowoczerwony. Samice są znacznie bledsze niż samce. Wzdłuż ciała przebiega kila poziomych niebieskoneonowych pasów. Dwa środkowe są bardzo

wyraźne i błyszczące. U samców są one znacznie wyraźniejsze. Pozostałe pasy nie są tak dekoracyjne, jednakże w okresie tarła znacznie się uwydatniają.;

Oceaniczny motyl - dr Adam Adamski;  
Dystyngowana mieszkanka akwariów słonowodnych – skrzydlica – lub jak kto woli ognica pstra (Pterois volitans, L 1758) od zawsze wzbudzała zachwyt akwarystów. Jej pełen gracji ruch porównywano nierzadko z lotem egzotycznego motyla. Pływając powoli, z rozłożonymi płetwami piersiowymi sprawia wrażenie, jakby „frunęła”. Jednakże nie należy dać zwieść się temu urokowi, gdyż w rozłożystej płetwie grzbietowej znajdują się ostre promienie pełniące rolę groźnych kolców jadowych.;

Hodowlane dyskowce - Andrzej Sieniawski;  

Oczko wodne - wycinek natury w ogrodzie - dr Hubert Zientek;  
(...) Możliwość obserwacji tętniącego życiem oczka wodnego to wielka przyjemność. W naszym zagonionym i nastawionym na konsumpcję świecie mamy coraz mniej czasu na obserwowanie natury i czerpanie przyjemności z jej uroków. W prawidłowo zbudowanym oczku wodnym, czy to z użyciem folii, czy siatkobetonu, wyróżnić możemy kilka stref   aktywności życiowej roślin i zwierząt. (...) Trzeba dodać, że gotowe oczka z tworzywa sztucznego nie zapewniają zbyt dobrych warunków do uprawy wielu roślin z powodu najczęściej zbyt wąskich i płytkich, ograniczonych, często jednopoziomowych półek. Niemniej jednak takie oczko też ma swoje zalety i przy odrobinie wysiłku i wyobraźni można je całkiem ładnie zaadaptować.;

Nowe kąsacze z Etiopii. Część II - dr Heiko Bleher;
Kontynuowaliśmy naszą podróż, jadąc polną drogą do Gambeli ostatniej, najdalej wysuniętej na zachód w Etiopii tuż przy granicy z Sudanem. (...) Zauważyłem dwa okazy Gymnarchus niloticus, z których jeden miał prawie 90 cm długości, zaś drugi prawie 100 cm, była też afrykańska arowana Heterotis niloticus długa na ponad 60 cm, podobnej wielkości Hydrocynus goliath i kilka mruków (Mormyrus sp.). Wszystkie ryby były zaskakująco duże. Takie okazy trudno dziś już znaleźć w jakimkolwiek innym zakątku Afryki.;

Stała Wystawa Akwarystyczna w Brnie (Republika Czeska) - dr Dawid Jopek;  
Do powstania Stałej Wystawy Akwarystycznej (dalej SWA) w znacznej mierze przyczyniła się tradycja akwarystyki w Brnie. Jej początki sięgają 1907 roku, kiedy to na obszarze ówczesnej morawskiej metropolii założono pod nazwą „Cyperus“ pierwsze Towarzystwo Akwarystyczne i Terrarystyczne.;

Nadanie certyfi katów sędziowskich PKMD w siedzibie Tetra University;