Odmiany barwne dyskowców - Andrzej Sieniawski;
Określenie „dzikie dyskowce” zatraciło obecnie swoje poprzednie jednoznaczne znaczenie, gdyż dawniej odnosiło się jedynie do ryb, które odławiane były w środowisku naturalnym. Współcześnie zgrupowane są tu dzikie egzemplarze dwóch uznanych dotychczas gatunków – (Symphysodon discus Heckel, 1840 i Symphysodon aequifasciatus Pellegrin, 1904) oraz ich potomstwo zrodzone już w akwariach. (…)
Kategoria „dzikie dyskowce”(A – D):
· Dyskowiec Heckla - Symphysodon discus,
· Brązowe, (Brown - Braun – Hnědý- Marron)
· Niebieskie (Blue - Blau – Modrý – Azul),
· Zielone (Green - Grün – Zelený – Verde) (…).
Kategoria „hodowlane dyskowce”(E – L i W):
· Turkusowe z wzorem (Stripped turquoise - Streifentürkis – Pruhovaný Tyrkys – Turquesa rayado),
· Turkusowe bez wzoru, czyli kobalty (Solid turquoise - Flähentürkis – Plošný Tyrkys – Turquesa sólido),
· Czerwone z wzorem turkusowym (Red turquoise - Rottürkis – Červený Tyrkys – Turquesa rojo),
· Czerwone bez wzoru (Red - Rot - Červený – Rojo),
· Klasa otwarta (Open class - Offene Klasse - Otevřená třida – Clase libre),
· Skóra węża (Snake skin),
· Gołębia krew (Pigeon blood),
· Czerwone w punkty (Red spotted - Rot gepunkted – Červeně tečkovaný – Rojo punteado),
Pierwsze pokolenie po dzikich dyskowcach (Wildfang nachzuchten – odchov divokých odchytú – Cria de peces salvajes).;
Frutti di mare ze szpinakiem – czyli zrób pokarm dla swoich ryb - Radosław Bednarczuk;
(…) Niektórzy z nas posiadają w swoich zbiornikach gatunki pochodzące z naturalnego odłowu. Wiem z doświadczenia, że trudno jest przyzwyczaić takie ryby do przyjmowania suchej karmy. Jedynym substytutem pokarmów, jakie pobierały w swoim naturalnym środowisku, są pokarmy żywe bądź mrożone. Pierwsze raczej nie są zalecane z względu na duże prawdopodobieństwo przywleczenia niektórych chorób, drugie z nich najczęściej są niewiadomego pochodzenia i mogą zawierać duże ilości metali ciężkich lub inne toksyczne substancje chemiczne np. fenol. Nawet jeśli jesteśmy pewni pochodzenia mrożonek, warto przerwać tę monotonię pokarmową i pokusić się o zrobienie pokarmu samemu. (…);
Variabilichromis moori – ryba mało znana - Tomasz Idzikowski;
Variabilichromis moorii jest rybą, o której wielu młodych akwarystów często w ogóle nie słyszało, nawet miłośnicy Tanganiki (…). Wariabilichromis Moore’a pochodzi, jak już wspomniałem, z jeziora Tanganika (…) i jest pielęgnicą zaliczaną do grupy Neolamprologus tretocephalus według systematyki stosowanej przez Ada Koningsa.;
Żałobniczka – kąsaczowaty łatwy w rozrodzie - dr Hubert Zientek;
Żałobniczka (Gymnocorymbus ternetzi (Boulenger, 1895), zwana również czarną tetrą (ang. Black tetra, Black skit, Black widow), należy do rodziny kąsaczowatych (Characidae) (…). Polski akwarysta Franciszek Kowalec z Bytomia jako pierwszy w 1964 r. wyhodował welonową odmianę żałobniczek, odznaczającą się znacznie wydłużonymi płetwami: grzbietową, ogonową i odbytową. (…);
Niezwykłe zwierzęta z zamierzchłej przeszłości, czyli o przekopnicach. Część II - Dominik Tomaszewski;
(...)Przekopnice to nazwa dla skorupiaków z gromady Branchiopoda (skrzelonogi) i rzędu Notostraca (pancerzowce). Należą do nich dwa rodzaje – Lepidurus i Triops. Pokrojem ciała przypominają skrzypłocze (Limulus polyphemus) ze wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej, jednak nie są z nimi spokrewnione (...);
Akwarium dla alunoakar - Mariusz Topolanek;
(…) W tym artykule, opisując moje doświadczenia z Aulonocara maisoni, chciałbym przybliżyć temat chowu tych nieco niesprawiedliwie potraktowanych pyszczaków. (…). Początkowo aulonokary zaliczone były do grupy Utaka. Jest to o tyle błędne twierdzenie, że ryby tej grupy, czyli głównie przedstawiciele Copadichromis, zamieszkują otwarte wody jeziora, a nie tak, jak aulonokary otwarte obszary piasków lub granicę między piaskami i skalistymi rafami. (…) Później zaproponowane zostały dwa inne rozwiązania sytuacji. Jedno zakładało podzielenie pyszczaków na dwie grupy – Mbuna i plemię Haplochromini. Aulonokary rzecz jasna zostały przyporządkowane do tej drugiej grupy. Drugie rozwiązanie polegało na utworzeniu oddzielnej grupy dla malawijskich „pawi”. Mimo że są dość różne, podziały te jednocześnie funkcjonują do dziś. (…) Kolejnym problemem (…) jest podział na gatunki wewnątrz rodzaju Aulonocara. Głównym tematem sporów jest tzw. grupa Aulonocara stuartgranti. Najprościej byłoby zaliczyć do niej wszystkich niebieskich, żółtych lub niebiesko-żółtych przedstawicieli Aulonocara, przyjmując, że wszystkie odmiany barwne wywodzą się od wspólnego przodka. (…) Kluczem do sukcesu może być odpowiednie dobranie gatunków. Jedna z zasad mówi, że w jednym akwarium może znaleźć się po jednym przedstawicielu z trzech grup:
- Chitande, czyli aulonokar występujących w strefie piaszczystej jeziora, np. A. chitande, A. maylandi czy A. rostratum.
- aulonokary niebiesko-żółte, A. baenschi, grupa A. stuartgranti (zawierająca większość z gatunków ubarwionych na niebiesko-żółto)
- A. jacobfreibergi (…).
Poradnik handlowy dla początkujących. Część III Ciepło, cieplej, bezpiecznie - Marcin Szmel;
Podstawowy problem młodego (początkującego) akwarysty jawi się tu wyraźnie: jak ryb nie przegrzać, ale i uniknąć niedogrzania. Wyjściem są grzałki z termostatem.
Na co zwrócić uwagę, kupując grzałkę?;
Ciekawostki akwarystyczne - Michał Pręgowski;
Najmniejsze pielęgnice świata pochodzą z jeziora Tanganika. Są nimi muszlowce, żyjące w muszlach pozostawionych przez ślimaka Neothauma tanganyicense. (…)
(…) Delikatesowa panga to po prostu... sprzedawany w sklepach akwarystycznych sum rekini (Pangasius sutchi, znany też jako P. hypophthalmus).
Piękne i kolorowe karpie koi osiągają nierzadko bajecznie wysokie ceny. (…)
(…) Pielęgnicowate (Cichlidae) są (…) jedną z najciekawszych i najbardziej zróżnicowanych rodzin w całym świecie ryb. (…). Liczba gatunków pielęgnic żyjących na świecie pozostaje ciągłą tajemnicą, jednak szacuje się, że jest ich co najmniej 1300. (…)
Podobnie [jak gupiki i mieczyki] rodzą się [żywe] na przykład modne w akwarystyce płaszczki słodkowodne (rodzina Potamotrygonidae), a także żywe skamieliny – latimerie (rodzina Latimeriidae).;
O gekonach słów kilka - Witold Borkowski;
Gekony (Gekkonidae) to grupa jaszczurek najczęściej spotykana w domowych terrariach. (…) Najwcześniejsze skamieniałości gekonów (z rodzaju Ardeosaurus) napotkano w osadach wapiennych górnej kredy (…).
W chwili obecnej znanych jest około (według różnych autorów) 1000 gatunków gekonów podzielonych na 5 podrodzin. Aeluroscalabotinae i Eublepharinae to gekony „ruchomopowiekowe”, a te z podrodzin Gekkoninae, Teratoscincinae i Diplodactylinae można nazwać „zrosłopowiekowymi”, ponieważ gekony te, podobnie jak węże, nie zamykają oczu (…).
Najpopularniejsze, o największym rozprzestrzenieniu na świecie są gekony z rodzajów: Gehyra, Hemidactylus czy Cosymbotus. Do najrzadszych należą: Dravidogecko anamallensis, Paragehyra petiti i Rhacodactylus trachyrhynchus trachycephalus.
Do najpopularniejszych w terrarystyce należą z pewnością: toke (Gekko gecko), Hemidactylus frenatus, Phelsuma madagascariensis czy gekon lamparci (Eublepharis macularius).;
Agama brodata – kolczasty piesek Pogona vitticeps (Ahl, 1926). Część I - Alicja Papiór, Szymon Najdora;
(…) [A]gama brodata (Pogona vitticeps) (…) bije w ostatnich latach rekordy popularności. (…) Podobnie jak wszystkie gatunki z rodzaju Pogona nasza bohaterka pochodzi z Australii. (…) Jeśli rozmiar terrarium przerasta nasze możliwości, a marzy się nam domowy brodaty smok, można zastanowić się nad agamą brodatą karłowatą (Pogona henrylawsoni). (…);
Pyszczak złocisty - Sławomir Siudakiewicz;
Trudno jest znaleźć osobę hodującą ryby z jeziora Malawi, która by nie posiadała nigdy pyszczaka złocistego (Melanochromis auratus). (…);
Profilaktyka – część I. Dobór ryb i kwarantanna - Bartosz Bojarski;
(…) Próba stworzenia optymalnych warunków dla ryb musi być poprzedzona postanowieniem, jakie gatunki znajdą się w zbiorniku. (…)
Obecnie często decydujemy się na tzw. akwarium biotopowe, które jest próbą odzwierciedlenia wybranego ekosystemu naturalnego. (…)
Łączenie ryb odległych taksonów i różnych ekosystemów będzie zawsze próbą eksperymentalną, w mniejszym lub większym stopniu (…).
Sam zakup ryb musi być poprzedzony założeniem zbiornika. (…)
Oczywistym faktem jest, iż nowe osobniki, które akwarysta chce umieścić w zarybionym już zbiorniku, winny przejść dwu- lub trzytygodniową kwarantannę w oddzielnym akwarium (izolatce). (…)
Odkażanie roślin. (…);
Fragment jeziora tanganika w zaciszu domowym - Marcin Terpiłowski;
(…) Tanganika to duży akwen leżący w Afryce w sąsiedztwie Malawi i Jeziora Wiktorii. Jest drugim na świecie jeziorem pod względem głębokości: wynosi ona 1470 m. Przepych form życia, jakie w nim występują, przyprawia o zawrót głowy. (…) Wielkość zbiornika jest uzależniona od gatunku, który mamy zamiar hodować. I tak w najmniejszych akwariach, które mają objętość do 100 litrów, można pokusić się o przygodę z niektórymi muszlowcami, czyli przedstawicielami rodzajów Lamprologus i Neolamprologus. (…) Chcąc hodować większe muszlowce i szczelinowce czy naskalniki, musimy zaopatrzyć się w większe akwarium. I tu należałoby pomyśleć o zbiorniku o objętości 150-250 litrów.;
Słów kilka o zimnej morszczyźnie - Marcin Graczyk;
Biotop morskich skałek w Skiris (…) Brzeg jest usłany licznymi skałami porośniętymi glonami morskimi. Glony to potężne wstężyce, morszczyny, krasnorosty, które często przybierają naprawdę fascynujące formy. (…) Między skałkami tworzą się niecki wypełnione wodą, w których wprost roi się od wszelkiego rodzaju krabów, krewetek, ślimaków, wężowideł, rozgwiazd itp. Przyglądając się nieco uważniej, można zaobserwować również niewielkie rybki i dziesiątki skorupiaków przypominających słodkowodne kiełże. Skały, które większość czasu znajdują się pod wodą, pokryte są pąklami, ukwiałami i koloniami małży (najczęściej omułkami jadalnymi, które często zbierane są w celach konsumpcyjnych przez mieszkańców i turystów).;
Międzynarodowy Konkurs na Aranżację Akwarium Roślinnego 2006. 10 najlepszych prac;
Mazurek Dąbrowskiego w Duisburgu - Andrzej Sieniawski;
WTA na wycieczce. Akva-Expo w Rychnovie w Czechach;
Targi Zoologiczne Zoomarket 2006. I Jesienna Wystawa Akwarystyczna „AquaEl”;