There are no translations available.
Cryptocoryne crispatula – propozycja do wyższych akwariów - prof. Stefan Kornobis;
W roku 1920 niemiecki botanik H.G.A. Engler opisał nowy gatunek zwartki, który nazwał Cryptocoryne crispatula. (…)
W latach późniejszych botanicy prowadzili dalszą eksplorację południowo-wschodniej Azji i w jej wyniku znaleziono szereg zwartek podobnych z wyglądu do opisanej przez Englera C. crispatula. (…) W roku 1941 francuski botanik F. Gagnepein opublikował pracę, w której opisał dwa dalsze gatunki – Cryptocoryne tonkinensis i Cryptocoryne balansae. W kolejnych latach liczba opisów mnożyła się, przy czym niejednokrotnie ,,gatunki” te wydzielane były zbyt pochopnie (…).
Ten stan chaosu trwał aż do roku 1980 – wtedy duński botanik N. Jacobsen wydzielił szereg gatunków, które określił jako ,,grupa Cryptocoryne albida”, a w jej ramach wydzielił ,,podgrupę Cryptocoryne crispatula”. Jacobsen zsynonimizował też szereg nazw – w myśl tego poglądu synonimami C. crispatula są: C. balansae, C. bertelibansenii, C. kwanqsiensis, C. longispatha, C. retrospiralis var. crispatula, C. retrospiralis var. tonkinensis i C. sinensis. (…)
dwie formy to znana od lat akwarystom zwartka Balansy, która odpowiada C. crispatula var. balansae, oraz zwartka wąskolistna, która moim zdaniem najbardziej odpowiada C. crispatula var. flaccidifolia.;
W latach późniejszych botanicy prowadzili dalszą eksplorację południowo-wschodniej Azji i w jej wyniku znaleziono szereg zwartek podobnych z wyglądu do opisanej przez Englera C. crispatula. (…) W roku 1941 francuski botanik F. Gagnepein opublikował pracę, w której opisał dwa dalsze gatunki – Cryptocoryne tonkinensis i Cryptocoryne balansae. W kolejnych latach liczba opisów mnożyła się, przy czym niejednokrotnie ,,gatunki” te wydzielane były zbyt pochopnie (…).
Ten stan chaosu trwał aż do roku 1980 – wtedy duński botanik N. Jacobsen wydzielił szereg gatunków, które określił jako ,,grupa Cryptocoryne albida”, a w jej ramach wydzielił ,,podgrupę Cryptocoryne crispatula”. Jacobsen zsynonimizował też szereg nazw – w myśl tego poglądu synonimami C. crispatula są: C. balansae, C. bertelibansenii, C. kwanqsiensis, C. longispatha, C. retrospiralis var. crispatula, C. retrospiralis var. tonkinensis i C. sinensis. (…)
dwie formy to znana od lat akwarystom zwartka Balansy, która odpowiada C. crispatula var. balansae, oraz zwartka wąskolistna, która moim zdaniem najbardziej odpowiada C. crispatula var. flaccidifolia.;
Problematyczny ziemiojad – Acarichthys heckeli- Radosław Bednarczuk;
Pierwszy raz opisana została w roku 1848 przez Müllera i Troschla jako Acara heckelii. Następnie, (…) w roku 1912, inny badacz, Eigenmann, zaszeregował ją do rodzaju Acarichthys na podstawie dwóch cech. Jedna z nich to słabo rozwinięte płatki skrzelowe na kości skrzelonośnej górnej, druga to nieliczne (1-2) wyrostki filtracyjne wzdłuż obrzeża pierwszego łuku skrzelowego. Pierwsza z wymienionych cech odróżnia ten gatunek od Aequidens (te nie mają płatków) i od Geophagus (te mają je dobrze rozwinięte). Druga cecha odróżnia je w sposób znaczący od gatunków rodzaju Geophagus (mających 10 lub więcej, długich i cienkich wyrostków filtracyjnych). Z tego też względu ziemiojad ten zajmuje pozycję przejściową pomiędzy rodzajami Aequidens i Geophagus.;
Synodontis multipunctatus - Daniel M. Miłaczewski;
Serię artykułów o synodontisach zamieszkujących jezioro Tanganika rozpocznie opis jednego z najpopularniejszych w handlu sumików pochodzących z tego fascynującego zbiornika wodnego – Synodontis multipunctatus.
(…) W naturze ofiarą synodontisów padają najczęściej pielęgnice Ctenochromis horei. W akwarium jednak dość rzadko stosuje się je w tym celu, głównie ze względu na wyjątkowo wredny charakter tych pyszczaków oraz wymaganą wielkość zbiornika dla grupki tych ryb. Idealne są natomiast pyszczaki z jeziora Malawi (niestety jedynie z grupy nie-Mbuna, ryby z grupy Mbuna w ogóle nie powinny być trzymane z sumikami z Tanganiki). Pyszczaki z Malawi nie wykształciły absolutnie żadnych mechanizmów obronnych przed tak wyjątkowym sposobem rozmnażania, jaki charakteryzuje Synodontis multipunctatus;
Jubileusz „25 lat IKGH – Internationales Kuratorium Guppy Hochzucht” - Jerzy Kaszuba;
Ryby guramiowate – rozród w akwarium, część II - dr Hubert Zientek;
W pierwszej części artykułu o rozrodzie popularnych gatunków ryb z rodziny guramiowatych (Osphronemidae) opisałem dobór i przygotowanie tarlaków, urządzenie zbiornika hodowlanego oraz technikę przeprowadzania tarła. W niniejszej części skupię się na zagadnieniach związanych z niepowodzeniami w rozrodzie oraz odchowem narybku. Pokrótce przybliżę także strategie rozrodcze innych błędnikowców. (…)
Do zbiornika z podrośniętym narybkiem dobrze jest wpuścić kilkanaście sztuk małych (1-1,5 cm) zbrojników niebieskich lub ampularii, które znakomicie wyjedzą wszelkie resztki karmy. (…)
U gurami czekoladowego, zwanego też czekoladowcem malajskim (Sphaerichthys osphromenoides) spotykamy nietypową dla błędnikowców strategię rozrodczą. (…)
Niektórzy przedstawiciele rodzaju Betta, określani często mianem gatunków z grupy Betta waseri (B. waseri, B. chloropharynx, B. pi, B. hipposideros, B. renata, B. spilotogena, B. tomi), żyjący w naturze w płytkich i bardzo płytkich wodach to (…) typow[e] gębacze. (…) U łaźca indyjskiego (Anabas testudineus) tarło następuje w wolnej toni wodnej (…). Większość afrykańskich buszowców z rodzaju Ctenopoma oraz sandelie z rodzaju Sandelia rozrzuca ikrę w toni wodnej. Wśród buszowców są też gatunki budujące pieniste gniazda (Microctenopoma ansorgii). Parosphromenus paludicola i Pseudosphromenus dayi oraz P. cupanus odbywają tarło w grocie (…), gdzie u sufitu budują małe, pieniste gniazda. Beloncje z podrodziny beloncjowatych (Belontiidae) składają jaja pod liśćmi roślin pływających (…).;
Patyczak gigant – zdumiewający owad – klejnot w hodowli - Łukasz Czok;
Eurycnema goliath (Goliath Stick Insect, czyli tłumacząc dokładnie z angielskiego: patyczak gigant) jest niewątpliwie słynnym owadem, dość często się o nim mówi i pisze, i wydaje się łatwo dostępnym gatunkiem dla hodowców. Wiele książek i stron internetowych zawiera zdjęcia tego pięknego zwierzęcia, z doświadczenia jednak wiem, iż żadne zdjęcie nie odzwierciedli piękna tego straszyka.
Eurycnema należy do podrodziny Phasmatinae, do której zaliczamy równie wielkie owady z rodzajów Acrophylla i Pasma. Do rodzaju Eurycnema należą 4 gatunki
Eurycnema goliath (…)
Eurycnema osiris (…)
Eurycnema versirubra (…)
Eurycnema nigrospinosa (…);
Motyle - Marta Skowron;
Owady to najliczniejsza i najbardziej zróżnicowana gromada w królestwie zwierząt. Do tej pory zostało opisanych około miliona gatunków tych stworzeń, z czego blisko 150 000 stanowią motyle, co stawia je na czwartym miejscu pod względem liczby gatunków (po chrząszczach, błonkoskrzydłych i muchówkach).
(…) Pospolitym polskim gatunkiem motyla jest rusałka pawik (Inachis io). Jest to przepięknie ubarwiona rusałka (…);
Motyle w Poznańskim Zoo - Poznańskie Zoo;
Giełda terrarystyczna w Poznaniu - Adam Stryczyński;
Thorichtys meeki Pielęgnica Meeka - Sławomir Siudakiewicz;
Pielęgnica Meeka [(Thorichthys meeki)] należy do [rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae)] (…).Charakterystyczną cechą tego rodzaju jest też ciemna plama na dolnej części pokrywy skrzelowej. Jedynym gatunkiem, który nie ma tejże plamy jest Thorichthys callolepis. (…).;
Interzoo 2006;
Atlas roślin do oczka wodnego - Arkadiusz Prażmowski;
Zbiorowiska roślinne tworzące zarośla przy brzegach zbiorników wodnych noszą ogólną nazwę szuwarów. (…)
Kosaciec żółty (Iris pseudacorus) (…) Szczególnie polecam odmianę ‘Variegata’ (…)
Jeżogłówka gałęzista (Sparganium erectum) (…)
Łączeń baldaszkowaty (Butomus umbellatus) (…) W sprzedaży można spotkać (…) odmianę ‘Schneeweisschen’. (…)
Ponikło błotne (Eleocharis palustris) Należy do rodziny turzycowatych (Cyperaceae). (…) Bardzo podobnym gatunkiem jest ponikło igłowate (Eleocharis acicularis). (…)
Sit rozpierzchły (Juncus effusus)
(…) Należy do rodziny sitowatych (Juncaceae). (…)
Tatarak zwyczajny (Acorus calamus)
Tatarak należy do rodziny obrazkowatych (…). Istnieje też odmiana ‘Variegatus’ (…).
Trzcina pospolita (Phragmites australis)
(…) Dla zwolenników szuwarów z traw można polecić inne gatunki np. złotolistną Phragmites australis ‘Variegatus’ oraz srebrzystą Phragmites karka ‘Variegatus’. Obok oczka wodnego można posadzić trawę pampasową, różne odmiany bambusa czy miskanta. Do niedużych oczek wodnych polecam mozgę trzcinowatą, a właściwie jej odmianę o liściach z białym obrzeżeniem o nazwie ‘Picta’. (…)
Pałka, rogoża (Typha)
Pałki występują w Polsce bardzo powszechnie (zarówno wąskolistna, jak i szerokolistna) (…). W niektórych rejonach kraju nazywane są baziami lub sitowiem. (…)
Mięta wodna (Mentha aquatica)
(…) Spośród innych roślin mogących tworzyć szuwary warto jeszcze wymienić oczerety. W naszym kraju występują m.in. oczeret jeziorny (Schoenoplectus lacustris) (…) oraz oczeret Tabernemontana (Schoenoplectus tabernaemontani) (…). Polecam szczególnie ciekawą odmianę Schoenoplectus tabernaemontani ‘Zebrinus’ (…). Ciekawie prezentuje się także w oczku wodnym odmiana ’Schoenoplectus lacustris ‘Albescens'. (…);
Moje początki akwarystyki - Marcin Szmel;
Czyszczenie filtra lub filtrów oraz sprawdzenie poprawności ich działania jest nieodzowne. (…)
Oświetlenie pozostawiamy wyłączone. (…)
(…) Wcale nie mniejszym kłopotem może okazać się [zapewnienie] pokarmu dla naszych podopiecznych. (…)
Złote rybki, karpie koi, złote orfy czy nawet pospolite ryby krajowe wędrują całkiem często między oczkami ogrodowymi i sadzawkami, które są im domem latem, a [akwariami, które są im „zimowiskiem” ]. (…)
Czy w ogóle istnieją jakieś metody na zbicie temperatury w akwarium?;
Zoo-festiwal Kraków 2006;
NOWOŚCI;
Serię artykułów o synodontisach zamieszkujących jezioro Tanganika rozpocznie opis jednego z najpopularniejszych w handlu sumików pochodzących z tego fascynującego zbiornika wodnego – Synodontis multipunctatus.
(…) W naturze ofiarą synodontisów padają najczęściej pielęgnice Ctenochromis horei. W akwarium jednak dość rzadko stosuje się je w tym celu, głównie ze względu na wyjątkowo wredny charakter tych pyszczaków oraz wymaganą wielkość zbiornika dla grupki tych ryb. Idealne są natomiast pyszczaki z jeziora Malawi (niestety jedynie z grupy nie-Mbuna, ryby z grupy Mbuna w ogóle nie powinny być trzymane z sumikami z Tanganiki). Pyszczaki z Malawi nie wykształciły absolutnie żadnych mechanizmów obronnych przed tak wyjątkowym sposobem rozmnażania, jaki charakteryzuje Synodontis multipunctatus;
Jubileusz „25 lat IKGH – Internationales Kuratorium Guppy Hochzucht” - Jerzy Kaszuba;
Ryby guramiowate – rozród w akwarium, część II - dr Hubert Zientek;
W pierwszej części artykułu o rozrodzie popularnych gatunków ryb z rodziny guramiowatych (Osphronemidae) opisałem dobór i przygotowanie tarlaków, urządzenie zbiornika hodowlanego oraz technikę przeprowadzania tarła. W niniejszej części skupię się na zagadnieniach związanych z niepowodzeniami w rozrodzie oraz odchowem narybku. Pokrótce przybliżę także strategie rozrodcze innych błędnikowców. (…)
Do zbiornika z podrośniętym narybkiem dobrze jest wpuścić kilkanaście sztuk małych (1-1,5 cm) zbrojników niebieskich lub ampularii, które znakomicie wyjedzą wszelkie resztki karmy. (…)
U gurami czekoladowego, zwanego też czekoladowcem malajskim (Sphaerichthys osphromenoides) spotykamy nietypową dla błędnikowców strategię rozrodczą. (…)
Niektórzy przedstawiciele rodzaju Betta, określani często mianem gatunków z grupy Betta waseri (B. waseri, B. chloropharynx, B. pi, B. hipposideros, B. renata, B. spilotogena, B. tomi), żyjący w naturze w płytkich i bardzo płytkich wodach to (…) typow[e] gębacze. (…) U łaźca indyjskiego (Anabas testudineus) tarło następuje w wolnej toni wodnej (…). Większość afrykańskich buszowców z rodzaju Ctenopoma oraz sandelie z rodzaju Sandelia rozrzuca ikrę w toni wodnej. Wśród buszowców są też gatunki budujące pieniste gniazda (Microctenopoma ansorgii). Parosphromenus paludicola i Pseudosphromenus dayi oraz P. cupanus odbywają tarło w grocie (…), gdzie u sufitu budują małe, pieniste gniazda. Beloncje z podrodziny beloncjowatych (Belontiidae) składają jaja pod liśćmi roślin pływających (…).;
Patyczak gigant – zdumiewający owad – klejnot w hodowli - Łukasz Czok;
Eurycnema goliath (Goliath Stick Insect, czyli tłumacząc dokładnie z angielskiego: patyczak gigant) jest niewątpliwie słynnym owadem, dość często się o nim mówi i pisze, i wydaje się łatwo dostępnym gatunkiem dla hodowców. Wiele książek i stron internetowych zawiera zdjęcia tego pięknego zwierzęcia, z doświadczenia jednak wiem, iż żadne zdjęcie nie odzwierciedli piękna tego straszyka.
Eurycnema należy do podrodziny Phasmatinae, do której zaliczamy równie wielkie owady z rodzajów Acrophylla i Pasma. Do rodzaju Eurycnema należą 4 gatunki
Eurycnema goliath (…)
Eurycnema osiris (…)
Eurycnema versirubra (…)
Eurycnema nigrospinosa (…);
Motyle - Marta Skowron;
Owady to najliczniejsza i najbardziej zróżnicowana gromada w królestwie zwierząt. Do tej pory zostało opisanych około miliona gatunków tych stworzeń, z czego blisko 150 000 stanowią motyle, co stawia je na czwartym miejscu pod względem liczby gatunków (po chrząszczach, błonkoskrzydłych i muchówkach).
(…) Pospolitym polskim gatunkiem motyla jest rusałka pawik (Inachis io). Jest to przepięknie ubarwiona rusałka (…);
Motyle w Poznańskim Zoo - Poznańskie Zoo;
Giełda terrarystyczna w Poznaniu - Adam Stryczyński;
Thorichtys meeki Pielęgnica Meeka - Sławomir Siudakiewicz;
Pielęgnica Meeka [(Thorichthys meeki)] należy do [rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae)] (…).Charakterystyczną cechą tego rodzaju jest też ciemna plama na dolnej części pokrywy skrzelowej. Jedynym gatunkiem, który nie ma tejże plamy jest Thorichthys callolepis. (…).;
Interzoo 2006;
Atlas roślin do oczka wodnego - Arkadiusz Prażmowski;
Zbiorowiska roślinne tworzące zarośla przy brzegach zbiorników wodnych noszą ogólną nazwę szuwarów. (…)
Kosaciec żółty (Iris pseudacorus) (…) Szczególnie polecam odmianę ‘Variegata’ (…)
Jeżogłówka gałęzista (Sparganium erectum) (…)
Łączeń baldaszkowaty (Butomus umbellatus) (…) W sprzedaży można spotkać (…) odmianę ‘Schneeweisschen’. (…)
Ponikło błotne (Eleocharis palustris) Należy do rodziny turzycowatych (Cyperaceae). (…) Bardzo podobnym gatunkiem jest ponikło igłowate (Eleocharis acicularis). (…)
Sit rozpierzchły (Juncus effusus)
(…) Należy do rodziny sitowatych (Juncaceae). (…)
Tatarak zwyczajny (Acorus calamus)
Tatarak należy do rodziny obrazkowatych (…). Istnieje też odmiana ‘Variegatus’ (…).
Trzcina pospolita (Phragmites australis)
(…) Dla zwolenników szuwarów z traw można polecić inne gatunki np. złotolistną Phragmites australis ‘Variegatus’ oraz srebrzystą Phragmites karka ‘Variegatus’. Obok oczka wodnego można posadzić trawę pampasową, różne odmiany bambusa czy miskanta. Do niedużych oczek wodnych polecam mozgę trzcinowatą, a właściwie jej odmianę o liściach z białym obrzeżeniem o nazwie ‘Picta’. (…)
Pałka, rogoża (Typha)
Pałki występują w Polsce bardzo powszechnie (zarówno wąskolistna, jak i szerokolistna) (…). W niektórych rejonach kraju nazywane są baziami lub sitowiem. (…)
Mięta wodna (Mentha aquatica)
(…) Spośród innych roślin mogących tworzyć szuwary warto jeszcze wymienić oczerety. W naszym kraju występują m.in. oczeret jeziorny (Schoenoplectus lacustris) (…) oraz oczeret Tabernemontana (Schoenoplectus tabernaemontani) (…). Polecam szczególnie ciekawą odmianę Schoenoplectus tabernaemontani ‘Zebrinus’ (…). Ciekawie prezentuje się także w oczku wodnym odmiana ’Schoenoplectus lacustris ‘Albescens'. (…);
Moje początki akwarystyki - Marcin Szmel;
Czyszczenie filtra lub filtrów oraz sprawdzenie poprawności ich działania jest nieodzowne. (…)
Oświetlenie pozostawiamy wyłączone. (…)
(…) Wcale nie mniejszym kłopotem może okazać się [zapewnienie] pokarmu dla naszych podopiecznych. (…)
Złote rybki, karpie koi, złote orfy czy nawet pospolite ryby krajowe wędrują całkiem często między oczkami ogrodowymi i sadzawkami, które są im domem latem, a [akwariami, które są im „zimowiskiem” ]. (…)
Czy w ogóle istnieją jakieś metody na zbicie temperatury w akwarium?;
Zoo-festiwal Kraków 2006;
NOWOŚCI;